மணிக் கூண்டு சிவாவின் கேள்விக்கு பதில்: கறுப்பு/வெள்ளை: ஏன் மெகயின்?

மணிக் கூண்டு: அமெரிக்காவின் நிறப்பற்று!!! … | மணிக் கூண்டு: ஓபாமாவிற்காக ஓர் நாள்!

நான் வாக்குகள் சேகரிக்க சென்ற பொழுது என் சட்டையில் ஓபாமா பேட்ஜை பார்த்த பொழுது ஓரு சில வெள்ளைகாரர்கள் கதவை சாத்திக் கொண்டார்கள். இதில் துளிக்கூட பொய் இல்லை! என்னைக் கண்டு கதவை சாத்திக் கொண்டார்கள் என்று சொல்லவில்லை! அதாவது நான் ஓபாமா ஆதரவாளன் என்று தெரிந்த காரணத்தாலும், நான் வைத்து இருந்த ஓபாமா சுவர் விளம்பரங்களை பார்த்தவுடன் அதனை நாகரீகமாக மறுக்காமல் அவர்களுடைய அணுகுமுறையில் அவர்கள் ஓபாமாவை ஏற்க மறுக்கிறார்கள் என்பதை உணர முடிந்தது!

என்னுடைய வீட்டுக்கு அவ்வப்போது யாராவது வந்துகொண்டிருப்பார்கள்.

  • ‘நாங்க யூடாவிலிருந்து வருகிறோம்! மார்மன் தேவாலயத்தில் இருந்து இலவச பைபிள் கொடுப்போம்’
  • ‘சில்லறை ஏதாவது இருக்குமா? எனக்கு கஞ்சா அடிக்கணும்’
  • ‘ட்ரிக் ஆர் ட்ரீட்’

இப்போதெல்லாம் வாயில் மணியடித்தால் போய் பார்க்க சிரமப்படுவதேயில்லை.

நான் மார்மன் மதத்திற்கோ, அந்த மதத்தை பிரச்சாரம் செய்பவர்களுக்கோ எதிரானவன் இல்லை. இருந்தும் அவர்களுடன் அளவளாவுவதை வெட்டி நேரமாகவே நினைக்கிறேன். அதே போல், திடமான மாற்று முடிவை எடுத்தவர்கள் உங்களைத் தவிர்த்திருக்கலாம்.

கல்லூரியில் பிரச்சாரம் செய்வதற்காக ஒவ்வொரு மாணவனின் கதவைத் தட்டிய அனுபவமுண்டு. ‘உங்க ஆளுக்குத்தான் அய்யா வாக்கு’ என்று சொல்லாவிட்டால் விடமாட்டோம். அடுத்தவரின் குறைகளை மட்டும் வலியுறுத்தி, அவன் கேட்கும் கேள்விகளை நிராகரித்து, மந்திரித்து விட்டவர்கள் மாதிரி சாமியடிப்போம். அந்த பயமாகவும் இருக்கலாம்.

கடந்த ஒரு ஆண்டுகளில் எனக்கு தெரிந்து அல்லது அலுவலகத்தில் அல்லது வேறு இடங்களில் வெள்ளைக் காரர் வெளிப் படையாக ஓபாமாவை ஆதரித்துப் பார்க்கவில்லை!

நியு ஹாம்ஷைரில் நடந்த கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டவர்கள் தெரிவித்து இருக்கிறார்கள். பல்லாண்டு காலம் முன்பு (போன வருடம்தான்) நடந்த ஐயோவா முதல் நேற்று நடந்த சொற்பொழிவு வரை யூட்யுபிலோ, புகைப்படத்திலோ பார்த்திருப்பீர்கள்.

அமெரிக்காவில் ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கர்கள் சிறுபான்மையினர். பெரும்பான்மையினரான வெள்ளைக்காரர் ஆதரவின்றி ஜனநாயகக் கட்சியின் முதற்கட்ட வாக்குப்பதிவையும் வென்று, ஒபாமாவால் இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்க இயலாது.

  • உங்கள் அலுவலில் எத்தனை பேர் வேலை பார்க்கின்றனர்?
  • அவர்கள் எந்தக் கட்சி சார்ந்தவர்கள்?
  • கடந்த தேர்தல்களில் எவ்வாறு வாக்களித்தார்கள்?
  • எவ்வளவு பேரிடம் விசாரித்தீர்கள்?
  • அலுவல் தாண்டி, பள்ளிக்கூடத்தின் சக பெற்றோர்கள், தாங்கள் சேவை புரியும் அமைப்புகள் போன்ற இன்ன பிற இடங்களிலும் இந்தக் கருத்துக் கணிப்பை மேற்கொண்டீர்களா?

அலுவலில் பேசாப்பொருளாக கருதப்படும் அரசியல் குறித்து வெளிப்படையான எண்ணங்களை எதிர்பார்க்க முடியாது.

இப்படி அமெரிக்க பொருளாதரம் ஏராளமான சரிவை சந்தித்த பொழுதும் வெள்ளைகாரர்கள் கண்மூடிதனமாக ஜான் மெக்கயனை ஆதரிக்க என்ன காரணம்? குறிப்பாக வயதான வெள்ளைக் காரர்கள் ஏன் ஓபாமாவை ஆதரிக்க மறுக்கிறார்கள்?

ஜான் மெகயினை ஆதரிக்க என்ன காரணம்?

  1. அனுபவம்: உங்கள் வீட்டில் குழாய் பழுதாகிறது. சரி பார்க்க யாரை அழைப்பீர்கள்? craigslistஇல் விளம்பரம் தந்திருக்கும் பதின்ம வயது பாலகன். பக்கத்து வீட்டில் இருக்கும் உங்கள் அத்யந்த நண்பனுக்கு ரிப்பேர் செய்த பத்து வருடம் ப்ளம்பராய் கொட்டை போட்டவர்?
  2. புடமிட்டவர்: சோதனை வரும்போது சொந்தமாக முடிவெடுக்க வேண்டும். எடுத்த முடிவில் தடங்கல்கள் வந்தாலும், நல்ல முடிவாக இருக்கும்பட்சத்தில் அசராத மனம் வேண்டும். வியட்நாமில் தான் மட்டும் விடுதலை என்பதால் மறுத்தல் போன்ற எடுத்த முடிவுகளில் பின் வாங்காதவர்.
  3. சுதந்திரமான சிந்தனை: தன்னுடைய கட்சியிட்ட ஆணைப்படி 98% செனேட்டில் வாக்களித்தவர் ஒபாமா. கட்சி என்ன சொல்கிறதோ; அதுவே சித்தாந்தம். கொறடா எப்படி வழிநடத்துகிறாரோ; அதுவே வேதாந்தம். மெகயின் அவ்வாறு கண்மூடித்தனமாக பின்பற்றாமல் தன்னுடைய குடியரசுக் கட்சியை பகிரங்கமாக எதிர்த்தவர்.
  4. நிக்ஸன் எவ்வழி? ஒபாமா அவ்வழி: உங்களுக்கு கடுமையான சோதனை. நண்பர் நிதியுதவி செய்து மீட்பிக்கிறார். கொஞ்ச நாள் கழித்து அந்த நண்பரே உங்களிடம், ‘ஒரு சோபா வாங்கி இருக்கேன். வீட்டுக்குள் தூக்கி வைக்க ஒரு கை கொடுக்க முடியுமா?’ என்று பதில் மரியாதை கோரினால் என்ன செய்வீர்கள்? இன்று ஒபாமா தேர்தல் காணிக்கையாக மில்லியன்களை தன்னுடைய கோடீஸ்வர நண்பர்களிடமிருந்து கோரி செலவழிக்கிறார். நாளைக்கு அவர்கள் ஊழல் செய்ய உதவி கேட்டால்?
  5. வாக்கு சுத்தம் உள்ளவர்: சுத்தமான அரசியல்; எனவே, தேர்தல் விளம்பரங்களுக்கு செலவழிப்பதில் வரைமுறை வேண்டும் என்பதில் ஸ்திரமாய் இருப்பவர் மெகயின். நேற்றுக்கு ஒரு சொல்; நாளைக்கு இன்னொன்று என்று கொடுத்த வாக்குறுதிகளை மீறுபவர் ஒபாமா.
  6. ஊழல் செய்தாலும் அதை ஒத்துக்கொள்ளும் துணிவும் பொறுப்புணர்ச்சியும் கொண்டவர்: கீட்டிங் விவகாரத்தில் அனுபவமின்மையால் தான் நடந்துகொண்ட விதத்திற்காக வாக்குமூலமாக புத்தகம் எழுதியவர் எங்கே? டோனி கொடுத்த பணத்தில் வீடு கட்டிவிட்டு, அதைக் கேள்வி எழுப்பினால் மழுப்புபவர் எங்கே?
  7. இன்னொரு புஷ்ஷாக மாறாதவர்: சுவாரசியமானவர், மனதில் தோன்றியதை பேசுபவர், இளரத்தம், போர்முனைக்கு செல்லாதவர் போன்ற புஷ் குணாதிசயங்கள் ஒபாமாவிடம் உண்டு. பாகிஸ்தானை தாக்குவேன் என்று பகிரங்க ஒண்டிக்கு ஒண்டி அழைப்பவர். மெகயின் ஆழம் பார்த்து காய் நகத்துபவர்.
  8. இன்னொரு கார்ட்டராக மாறாதவர்: வாஷிங்டனுக்கு வெளியாள் என்று சொல்லித்தான் அதே ஜனநாயகக் கட்சியில் இருந்து வந்தார் கார்ட்டர். இரான் விவகாரம் முதல் ஒன்றிலும் காத்திரமான அணுகுமுறை காட்டாமல், ஒபாமா செனேட்டில் அடிக்கடி போடும் ‘ப்ரெஸன்ட் சார்’ ஆக கழுத்தறுக்காதவர் மெகயின்.
  9. அரசு செலவை எக்கச்சக்கமாக்காதவர்: ஜனநாயகக் கட்சிவாசிகளுக்கு எப்போதுமே அகலக்கை. வரவு எட்டணா என்றால் அதற்குள் செலவைக் கட்டுப்படுத்துவது அவசியம்தான், என்றாலும் வரிச்சுமை ஏற்றுவதில் நீண்டகால வரலாறு கொண்டவர்கள். எல்லாவற்றிலும் அரசின் மூக்கை நுழையவைத்து ரெட் டேப் கொண்டு வந்து, திவாலாகிக் கொண்டிருக்கும் சோஷியல் செக்யூரிட்டி, மெடிகேர் போல் நிர்வகிக்கவும் தெரியாமல் நிர்க்கதி ஆக்குபவர் அல்ல மெகயின்.
  10. செனேட், ஜனாதிபதி, ரெப்ரஸேன்டேடிவ் எல்லாவற்றிலும் ஒரே கட்சியின் ஆக்கிரமிப்பு கூடாது: காங்கிரஸ் சபையில் ஏற்கனவே ஜனநாயகக் கட்சி பெரும்பான்மை வகிக்கிறார்கள். செனேட்டிலும் மயிரிழையில் அதே நிலை. அதிபரும் ஒபாமாவானால் கொண்டாட்டம்தான். தன்னிச்சையாக ஜார்ஜ் டபிள்யூ புஷ் எடுத்த முடிவுகள் போல் லகான் இல்லாத வெள்ளை மாளிகை ஆபத்தானது.

இந்த பத்தில் வெள்ளைக்காரன், வயசானவன், மகளிரணி என்பதெல்லாம் ஏதுமில்லை. சந்தேகமாக இருந்தால், ஹிப் ஹாப் ரிபப்ளிகன் போன்ற பல்லாயிரக்கணக்கான கறுப்பர்களின், தற்பால் விரும்பிகளின், இளைஞர்களின் குடியரசு சார்பைப் பரப்பும் வலையகம் பக்கம் எட்டிப்பார்க்கவும்.

ஓபாமாவை வரவிடாமல் தடுக்க அவர் கறுப்பர் என்றாலும் பரவாயில்லை, அவரை இஸ்லாம் என்றும் தீவிரவாத தொடர்புகள் கொண்டர் என்றும் சித்தரிக்க முயற்சிப்பதன் பின்புலம் என்ன?

ஒபாமா மட்டுமல்ல. ஜான் கெர்ரியும் இந்த சித்தரிப்புக்குள் ஆணியடித்து மாட்டப்பட்டிருக்கிறார். அதாவது பல்வேறு தலைவர்கள், தங்களுடைய எதிர்க்கட்சிகளால் இவ்வாறு சாயம் பூசப்பட்டிருக்கின்றனர்.

சிறுபான்மையினருக்கு சம உரிமை கோரிய வேட்பாளரை விமர்சிக்கும் விதமாக வெள்ளைக்காரரின் கை — வேலை மறுக்கப்பட்ட கடிதத்தை கசக்குவதாக வந்த விளம்பரம் முதல் சிகப்பழகு களிம்பு வரை எல்லாவிதமான விளம்பரங்களும் மிகை நாடும் கலையே.

ஒபாமாவும் இந்த மாதிரி எதிர்மறை பிரச்சாரத்தில் மெகயினை விட பன்மடங்கு வீரியத்துடனும் பணபலத்துடனும் ஈடுபடுகிறார்.

ஆனால், மெகயின் தன்னுடைய கூட்டங்களில் ‘ஒபாமா இஸ்லாமியன்’ என்றாலோ, ‘தீவிரவாதி’ என்றாலோ, மிகக் கடுமையாக அந்தப் பேச்சை நேரடியாக கண்டிக்கிறார். இங்கே தனித்து நிற்கிறார்.

சாரா பேலின் குறித்து மட்டரகமான வாசகங்களுடன் வரும் டி-ஷர்ட் வாக்காளர்கள் ஒருவரைக் கூட ஒபாமா இவ்வாறு முகத்திற்கு நேராக முகஞ்சுளிக்காதது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. தனக்கு வோட்டு பெரிதல்ல என்றால், நன்றல்லதை கண்டவுடன் களைய வேண்டும் என்னும் மனப்பக்குவமும் திறமும் தைரியமும் வேண்டும்.

அமெரிக்க தேவாலயங்களில் வெள்ளைக்கார பாதிரியார்கள், ஜான் மெக்கயனுக்கும் ஓட்டளியுங்கள் என்று சொல்லாமல் சொல்வதன் காரணம் என்ன?

போன பதில்தான். கெர்ரிக்கும் இதை செய்தார்கள்.

ஜான் கெரி தற்பால் திருமணத்தை செய்து வைக்கும் மாகாணத்தில் இருந்து வருகிறார். கிறித்துவரே அல்ல என்று பிரச்சாரம் களைகட்டியது. அவர் கறுப்பர் அல்ல.

குடியரசு கட்சிக்கு தேவை வாக்கு. அதற்காக என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வார்கள்.

அதாவது தற்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் வீட்டுமனை மதிப்பு சரிவு, நிதிநிலை நெருக்கடி, வங்கி திவால் எல்லாவற்றையும் பில் க்ளின்டன் காலத்தின் கொள்கைகளினால் ஆரம்பித்தது என்று ஒப்புக்கொள்ளாமல், சாமர்த்தியமாக ஜார்ஜ் புஷ் தலையில் மட்டும் கட்டிவிடும் ஜனநாயகக் கட்சி போல்.

கடந்த 10 ஆண்டுகளில் நிறைய கறுப்பு இளைஞர்கள் வெள்ளைக்கார பெண்களுடன் சுற்றுவதை அல்லது காதலிப்பதை நான் பார்த்து இருக்கிறேன், ஆனால் ஒரு வெள்ளைக் கார இளைஞன் கறுப்பு பெண்ணுடன் சுற்றுவதை அல்லது காதலிப்பதை நான் பார்த்தது மிக மிக குறைவு!

இந்தத் தகவல் எல்லாம் அமெரிக்க சென்ஸஸ் வலையகத்தில் விரிவாகக் கிடைக்கிறது. அதன் அடிப்படையில் ஆராய்ந்து அறிந்ததை பகிர வேண்டுகிறேன்.

நான் வேலைப் பார்க்கின்ற நிறுவனத்தில் முடிவுகள் எடுகின்ற அதிகாரத்தில் கறுப்பர்கள் இல்லை! கடந்த 10 ஆண்டுகளில் நான் பார்த்த தினக் கூலி வேலைகளில் நிறைய கறுப்பர்கள் இருக்கிறார்கள். எடுத்து காட்டாக பேருந்து ஓட்டுனர், புகை வண்டி ஓட்டுனர், தபால் அலுவலகத்தில், நிறைய ஷாப்பிங் மால்களில் துப்பரவு தொழிலாளியாக இப்படி பல. சிறிய வேலைகளில் கறுப்பர்கள்! மிகப் பெரிய அதிகார பதவிகளில் வெள்ளைக்கார மக்கள்!

அமெரிக்கன் எக்ஸ்பிரெஸ் போன்ற பல நிறுவனங்களில் ஆப்பிரிக்க – அமெரிக்கர்கள் தலைமை பொறுப்பில் இருக்கிறார்கள்.

உங்கள் ஒரு நிறுவனத்தை வைத்து மட்டும் முடிவெடுக்க முடியாது. அமெரிக்காவில் மொத்தம் எத்தனை நிறுவனங்களில் உள்லன? அவற்றில் எத்தனை கறுப்பர்கள் CxOவாக இருக்கிறார்கள்? எந்தப் பொறுப்பு வரை ‘முடிவு எடுக்கும் அதிகார’மாக கருத்தில் கொள்ளவேண்டும்?

எல்லாவற்றிக்கும் மேலாக நடந்து முடிந்த இரண்டு கலந்துரையாடலில் (Debate) ஜான் மெக்கயன் ஓபாமாவை நேரிடையாக பார்த்து பேசவேயில்லை! கண்களை பார்க்கவே இல்லை! வெள்ளைக் காரன் என்ற திமிரா? ஓபாமா என்ன தீண்ட தகாதவாரா?

கண்ணும் கண்ணும்தான் கலந்தாச்சு என்று பாட்டு பாடவா அங்கு போய் இருந்தார்கள்? வாக்குவாதம் புரியும் இடத்தில் முகத்தைப் பார்த்து பேச வேண்டும் என்பது அமெரிக்க பழக்கவழக்கம்.

அதிபர் தேர்தலை குறிவைத்தே பன்னெடுங்காலமாக இயங்கு வரும் ஒபாமா, இந்தத் தேர்வில் புன்சிரிப்பு சிந்தி மண்ணாந்தையாக நிர்ச்சலன முகம் காட்டுவதால் வென்றவர் ஆக மாட்டார். நான் கூட காதில் பஞ்சு அடைத்துக் கொண்டு, கிளிப்பிள்ளையாக சொல்லிக் கொடுத்ததை ஒப்பித்து காரியத்தில் கண்ணாயிருக்கலாம். இரத்தமும் சதையும் உணர்ச்சியின் பால்பட்ட மெகயினால் பொய்யை பொறுத்துக்கொள்ளமுடியவில்லை.

உங்களிடம் இல்லாத ஒன்றை மட்டும் வைத்து உங்களைப் பார்த்து (நீ புஷ்! நீதான் புஷ்!! உன் இன்னொரு உருவம் புஷ்!!!) என்று சதா எந்தக் கேள்விக்கும் வெறுப்பேற்றிக் கொண்டிருந்ததால் வருத்தம் கலந்த புறக்கணிப்பு வெளிப்பட்டால் அதற்குப் பெயர் திமிரா?

தொடர்புடைய சில இடுகைகள்:

1. ஒபாமா கறுப்பரா ? ஒபாமா கறுப்பர்களின் பிரதிநிதி அல்ல… : தமிழ் சசி

2. கறுப்பர் பிரச்சனைகளை பேச மறுக்கும் ஒபாமா கறுப்பர்களின் வேட்பாளரா ? : தமிழ் சசி

3. ஒபாமா கறுப்பர்களின் வேட்பாளர் அல்ல : வெங்கட்

4. ‘வெள்ளை’ மனதும் வெள்ளை மனதும் : சிறில் அலெக்ஸ்

5.  ஒபாமாவின் ‘இனப்பிரச்சனை’ பேருரை : சிறில் அலெக்ஸ்

விரிவான வாசிப்புக்கு:

1. The Role of Race–Maybe Not So Much – Swampland – TIME

2. David Von Drehle’s cover story has yet another perspective, this one from the ground in Missouri

3. Peter Beinart column in Time about how the McCain campaign are playing the race card in this election–not through the usual methods of stoking fears of black criminality and freeloading, but through insinuations that Barack Obama is a foreigner, not “the American president Americans have been waiting of,” as the McCain campaign artfully says of its candidate, but a Kenyan, a Muslim, something weird and un-American.

4. The New Race Card – The Plank

5. Immigrant Perspectives – News21 Project

6. Gender and Race: The Battle Rages Beneath the Surface – Harvard Business Online’s HBR Editors’ Blog: Why do women leaders provoke more anxiety than men — black or white?

7. The Chronicle: 3/17/2006: Race, Politics, and the Census: looks at how the election will affect America’s conceptions of race. In 2006, David A. Hollinger suggested reforms that would make racial Census categories more meaningful and useful.

8. The End of Race as We Know It – ChronicleReview.com: Where does the Obama campaign leave the black narrative of victimization?

9. Race Will Survive the Obama Phenomenon – ChronicleReview.com: By David R. Roediger – Barack Obama has been presented as the transracial emblem of a postracial era. The realities of inequality and identity politics say otherwise.

10. Hot Air » Obama ad: McCain’s an anti-amnesty Republican racist like Rush Limbaugh

கறுப்பர் பிரச்சனைகளை பேச மறுக்கும் ஒபாமா கறுப்பர்களின் வேட்பாளரா ?

அமெரிக்க ஜனாதிபதி தேர்தலில் உலகில் உள்ள பலரின் கவனத்தை ஈர்த்து இருப்பவர் பாராக் ஒபாமா. இவர் ஜனநாயக கட்சியின் வேட்பாளாராக வெற்றி பெற்று பிறகு ஜனாதிபதி தேர்தலையும் வென்றால் அமெரிக்காவின் முதல் ஆப்ரிகன் அமெரிக்கன் (கறுப்பர்) ஜனாதிபதி என்ற சரித்திரம் நிகழும். ஆனால் இந்த சரித்திரங்கள் எந்தளவுக்கு அவர் சார்ந்த சமுதாயத்திற்கு உதவக்கூடும் ?

எந்த நாட்டிலும் இத்தகைய “முதல்” சரித்திரங்கள் அந்த தலைவர்கள் சார்ந்து இருந்த சமுதாயத்திற்கு உதவியதில்லை. இந்தியாவிலேயே எத்தனையோ உதாரணங்கள் உண்டு. இந்தியாவின் முதல் பெண் பிரதமரால் இந்தியப் பெண்களுக்கு கிடைத்தது என்ன ?

இந்தியாவின் முதல் “தமிழ்” ஜனாதிபதியான அப்துல் கலாம் மூலமாக தமிழர்களுக்கு கிடைத்தது என்ன ? இந்தியாவின் முஸ்லீம் ஜனாதிபதியால் குறைந்தபட்சம் குஜராத்தில் நியாயம் கிடைத்ததா ?

இந்தியாவின் தற்போதைய முதல் சீக்கிய இனத்து பிரதமரால் சீக்கியர்களுக்கு கிடைத்தது என்ன ?

இவர்கள் எல்லாம் அதிகார மையங்களின் பிரதிநிதிகள் மட்டுமே.

இத்தகைய கேள்விகள் அமெரிக்காவிலும் எழுப்பப்படுகின்றன. அத்தகைய ஒரு கட்டுரையை சமீபத்தில் வாசித்தேன். அந்தக் கட்டுரையில் இருந்து சில வரிகள் :

Assuming that Senator Barack Obama can win the White House, the relevant question, nonetheless, is whether he can save Black America.

Rev. Jesse Jackson, in a recent Chicago Sun-Times op-ed piece, apparently would answer this question in the negative. A presidential candidate who is afraid to raise Black issues is also afraid to offer Black solutions.

Our condition is so dismal that we need someone who can save Blacks in America and not someone who can simply win the White House. The criminal agents include racial genocide, racial mentacide, economic warfare, chemical warfare, environmental warfare, biological warfare and police terrorism.

It is a contradiction in terms for someone who wins the White House to also solve Black problems. Again, Blacks are being asked to endorse and finance our own oppression. Oppression cannot occur without the acquiescence of the oppressed. The White House is the headquarters for white supremacy. It reminds Blacks of the “Big House.”

மேலும் வாசிக்க – Is Obama Really “The One”?

தொடர்புடைய இடுகை –
ஒபாமா கறுப்பரா ? ஒபாமா கறுப்பர்களின் பிரதிநிதி அல்ல…

ஒபாமா கறுப்பரா ? ஒபாமா கறுப்பர்களின் பிரதிநிதி அல்ல…

சுமார் 80% கறுப்பர்கள் ஒபாமாவை ஆதரிப்பதாக சமீபத்தில் சி.என்.என் தெரிவித்தது. ஆனால் ஒபாமா உண்மையில் கறுப்பரா என்ற கேள்விகளும் இங்கு உண்டு. ஒபாமாவின் அம்மா கறுப்பர் அல்ல. ஒரு வெள்ளையர். அவர் அப்பா ஆப்ரிக்காவைச் சேர்ந்தவர். அமெரிக்காவில் கறுப்பர்கள் எதிர்கொண்ட ஒடுக்குமுறையை ஒபாமா எதிர்கொள்ளவில்லை. எனவே அவர் அமெரிக்க கறுப்பர்களின் பிரதிநிதியாக முடியாது என்ற வாதங்கள் இங்கு உள்ளன.

அது குறித்த ஒரு கட்டுரை : மொழிபெயர்க்க நேரமின்மையால் ஆங்கிலத்திலேயே தருகிறேன்.

What Obama isn’t: black like me

…..After all, Obama’s mother is of white U.S. stock. His father is a black Kenyan. Other than color, Obama did not – does not – share a heritage with the majority of black Americans, who are descendants of plantation slaves.

Of course, the idea that one would be a better or a worse representative of black Americans depending upon his or her culture or ethnic group is clearly absurd. Even slavery itself initially came under fire from white Christians – the first of whom to separate themselves from the institution were Quakers. The majority of the Union troops were white, and so were those who have brought about the most important civil rights legislation.

Why then do we still have such a simple-minded conception of black and white – and how does it color the way we see Obama? The naive ideas coming out of Pan-Africanism are at the root of the confusion. When Pan-African ideas began to take shape in the 19th century, all black people, regardless of where in the world they lived, suffered and shared a common body of injustices. Europe, after all, had colonized much of the black world, and the United States had enslaved people of African descent for nearly 250 years.

Suffice it to say: This is no longer the case.

So when black Americans refer to Obama as “one of us,” I do not know what they are talking about. In his new book, “The Audacity of Hope,” Obama makes it clear that, while he has experienced some light versions of typical racial stereotypes, he cannot claim those problems as his own – nor has he lived the life of a black American.

Will this matter in the end? Probably not. Obama is being greeted with the same kind of public affection that Colin Powell had when he seemed ready to knock Bill Clinton out of the Oval Office. For many reasons, most of them personal, Powell did not become the first black American to be a serious presidential contender.

I doubt Obama will share Powell’s fate, but if he throws his hat in the ring, he will have to run as the son of a white woman and an African immigrant. If we then end up with him as our first black President, he will have come into the White House through a side door – which might, at this point, be the only one that’s open.