ஹில்லரிக்கு கிடைக்காதது எவருக்கு கிட்டும்?

ஆப்பிரிக்க – அமெரிக்க அதிபர் கிடைத்து விட்டார். முதல் பெண் ஜனாதிபதி எவராக இருக்கக் கூடும்?

61 வயதான ஹில்லரி க்ளின்டனுக்கு இனிமேல் அந்த வாய்ப்பு கிடைப்பது மிகவும் கஷ்டம்.

இந்திய வம்சாவழியை சேர்ந்தவர் எவராவது இருக்கிறாரா? ஏன், இல்லை – என்கிறார் கமலா தேவி ஹாரிஸ்:

kamala-devi-harris-ca-attorney-general-obama-supporter

தொடர்புள்ள பதிவு: Kamala Harris, an early Barack Obama backer, is beginning her ascent | Top of the Ticket | Los Angeles Times

மற்றவர்கள்:

ஹில்லரி/பில் க்ளின்டனின் மகள் செல்ஸீ கிளிண்டன், தற்போதைய அரசின் செயலர் காண்டலீஸா ரைஸ், துணை ஜனாதிபதி வேட்பாளர் சாரா பேலின், ஈபேயின் தலைவர் மெக் விட்மன் ஆகியோர் முன்னிலை வகிக்கின்றனர்.

palin-kamala-nyt-women-president-usa-condi-rice

சமீபத்தில் செனேட்டரான கே ஹேகன் இந்தப் பட்டியலில் இடம்பெறவில்லை என்றாலும், அவரும் பந்தயத்தில் உள்ளதாக எண்ணலாம்.

நன்றி: மே 18 நியு யார்க் டைம்ஸ் கட்டுரை: Step Right Up – Who Will Be Hillary Clinton’s Successor? – NYTimes.com

Advertisements

ஒபாமா வெற்றியும் மெக்கெயின் பேச்சும்!

பராக் ஹூசைன் ஓபாமா அமெரிக்காவின் 44வது அதிபராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதாக அநேக செய்தி நிறுவனங்களால் அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டது.

NBC – http://www.msnbc.msn.com/id/27531033/    (ஒபாமா 338 – மெக்கெயின்156)

NYTIMES – http://www.nytimes.com/2008/11/05/us/politics/05campaign.html?hp

ஜான் மெக்கெயின் தனது தோல்வியை ஏற்று தனது பிரச்சார தலைமையகத்திலிருந்து பேசும்போது,

‘இந்த தோல்வி தனது தோல்வியாக ஏற்றுக் கொள்வதாக அறிவித்து, ஒபாமாவிற்கு தனது வாழ்த்துக்களைத் தெரிவித்துள்ளார்’

சிகாகோவில் பூங்காவில் இன்னும் சில மணித்துளிகளில் 70 ஆயிரத்திற்கும் மேலான மக்கள் கூட்டத்திற்கு நடுவே தேர்தலில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதை ஏற்று பேசவிருக்கிறார். அமெரிக்க வரலாற்றில் ஒரு கறுப்பு ( & வெள்ளை) குடிமகன் முதன்முறையாக அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த நிகழ்வின், ஏற்புப் பேச்சு வரலாற்றின் பக்கங்களில் இடம்பெற வேண்டுமென்பது நிச்சயம் ஒபாமாவின் எண்ணமாக இருக்குமென்பதால், பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவிருக்கும் பேச்சை எதிர்பார்க்கலாம்.

மாலன்: பராக் ஒபாமா: கனவுகளுக்கும் நிஜங்களுக்கும் இடையில்…

கறுப்பின அமெரிக்கர் ஒருவர் வெள்ளை மாளிகையில் குடியேறும் வாய்ப்பினைப் பெற்றார் என்ற ஒற்றைச் சரித்திர வரி ஒரு புள்ளி விபரமாக முடிந்துவிடுமா? அல்லது அமெரிக்காவிற்கும், உலகிற்கும் கூட, தேவைப்படும் ஒரு திருப்புமுனையாக மாறுமா?

ஒபாமாவினுடைய தேர்தல் வெற்றியை கறுப்பினத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்குக் கிடைத்த வெற்றியாகத்தான் ஊடகங்கள், முக்கியமாக இந்திய ஊடகங்கள், சித்தரிக்க விரும்புகின்றன. அங்கீகரிக்கப்பட்ட அடிமைத்தனம், பாரபட்சம், இனத்தைத் ‘தூய்மைப்படுத்தல்’ போன்ற இழைகள் கொண்ட அமெரிக்க வராலாற்றின் பின்னணியில் பார்த்தால் ஒபாமாவின் வெற்றி சிறப்பு மிக்கதுதான்.

அமெரிக்கக் கறுப்பினத்தவர்கள் இன ஒதுக்கலை எதிர்த்து மார்ட்டின் லூதர் கிங் போன்றவர்கள் போராடியது ஏதோ நீண்ட நெடுங்காலத்திற்கு முன்பல்ல, ஒரு தலைமுறைக்கு முன்னர்தான். இன்றும் கூட சிறையில் இருப்பவர்களின் எண்ணிக்கை உலக அளவில் மிக அதிகமாக (2.3 மில்லியன்) இருக்கும் நாடு அமெரிக்கா; அதில் 40 சதவீதம் பேர் கறுப்பினத்தவர்கள்.

ஆனால் ஒபாமாவின் வெற்றி முற்றிலும் இன ரீதியாக ஈட்டிய வெற்றியல்ல. அது ஒரு வகையில் அமெரிக்க நடுத்தர வர்கத்தின் ஆசைகள் விழைவுகள் ஆகியவற்றின் பிரதிபலிப்பாக அமைந்த வெற்றி. அதிபரை மையமாகக் கொண்ட அமெரிக்க அரசிய்ல் அமைப்பு பெருமள்விற்கு அங்குள்ள வணிக நிறுவனங்களின் பொருளுதவியைச் சார்ந்த அரசிய்ல் அமைப்பு. Corporate Funded) என்பது உலகறிந்த ரகசியம்.

இந்தப் பின்னணியில் மத்தியதர வர்க்கத்தின் குரலில் பேசும் ஒபாமாவின் வெற்றி முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. இதன் காரணமாகவே அதிபர் ஒபாமாவின் முன் நிற்கும் சவால்கள் வேட்பாளர் ஒபாமாவின் முன்னிருந்த சவாலகளைவிடக் கடுமையானவை. அவரே அவரது பிராசரத்தின் போது சொன்னதைப் போல, புஷ் இருந்த இடத்தில் ஒரு ஜனநாயகக் கட்சி வேட்பாளரை அமர்த்திவிடுவதன் மூலம் மட்டுமே தேவையான மாற்றங்களை ஏற்படுத்திவிடமுடியாது.

“உலகமயமான பொருளாதாரத்தில் சிலர் கற்பனைக்கும் எட்டாத அளவிற்கு வளம் அடைந்திருக்கும் அதே வேளையில் மத்திய வர்க்க அமெரிக்கர்களது, மத்தியவர்க்கத்தை எட்டிவிட வேண்டும் எனக் கடுமையாக உழைத்துக் கொண்டிருப்பவர்களது அமெரிக்கக் கனவு மேலும் மேலும் நழுவிப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது” (“While some have prospered beyond imagination in this global economy, middle-class Americans — as well as those working hard to become middle class — are seeing the American dream slip further and further away,”) இவை அயோவா மாநிலத்தில் பிரசராத்தின் போது ஒபாமா சொன்ன வார்த்தைகள்.

ஒரு நிலைக்கு மேல் வளர்ச்சி அடையமுடியாமல் பல ஆண்டுகளாகத் தேங்கிக் கிடக்கும் நடுத்தர வர்க்கத்தின் இந்த யதார்த்தத்தை ஒபாமா நன்றாக அறிந்திருக்கிறார். இதற்கான தீர்வு என்ன என்பதையும் அவர் சிந்தித்திருக்கிறார்:

இந்த “முன்னேற்றத்திற்குக் குறுக்கே நிற்கும் வணிக நிறுவனத் தரகர்களுக்கு எதிராக நாம் எழாதவரை நாம் அந்தக் கனவை மீட்டெடுக்கப் போவதில்லை.மக்கள் எதைக் கேட்கவிரும்புகிறார்களோ அதை அல்ல, அவர்கள் என்ன அறிந்து கொள்ள வேண்டுமோ அதைச் சொல்கிற தலைமை ஏற்படாதவரை நாம் அந்தக் கனவை மீட்டெடுக்கப் போவதில்லை.” (“We’re not going to reclaim that dream unless we stand up to the corporate lobbyists that have stood in the way of progress. Unless we have leadership that doesn’t just tell people what they want to hear but tells everyone what they need to know.”)

இன்று அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் இருக்கும் நிலையில் ஓபாமாவால் ‘ முன்னேற்றத்திற்குக் குறுக்கே நிற்கும் வணிக நிறுவனத் தரகர்களு’க்கு எதிராக எவ்வளவு தூரம் ஓபாமாவால் செயல்பட முடியும்?அப்படி செயல்பட ஆரம்பித்தால் அவரால் எத்தனை நாளைக்குத் தாக்குப் பிடிக்க முடியும்? முதலீட்டை முதன்மையாகக் கொண்ட (Captalist) பொருளாதார அமைப்பில் ‘கார்ப்போரேட்’களை எதிர்த்து – எதிர்க்கக் கூட் வேண்டாம், புறக்கணித்து விட்டு- செயல்படுவது சாத்தியமா? சாத்தியமில்லை என்றால், ‘கை நழுவிப் போன கனவை’ மீட்டெடுப்பது எப்படி?

இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு ஒபாமா தன் பிராசாரத்தைத் துவக்கியபோது, இராக் போருக்கு எதிரான மனநிலை அமெரிக்க மத்தியதர வர்க்கத்திடம் விரவிக் கிடந்தது. அதிலும் தங்கள் பிள்ளைகளை போர்முனைக்கு அனுப்பிவிட்டு நெருப்பின் மேல் நின்று கொண்டிருந்த தாய்மார்களின் நம்பிக்கை ஒபாமா பக்கம் நின்றது.

இன்று, பொருளாதாரம் உருகி ஓடும் நிலையில், இராக் யுத்தம் நாளிதழ்களில் காணாமல் போய்விட்டது. 16ம் பக்கத்தில் ஆறாம் பத்தியில் 10 செ.மீ செய்தியாகக் கூட இடம் பெறுவதில்லை. ஆனால் அந்த யுத்தம் மக்கள் மனதில் இப்போதும் இருக்கிறது. அந்தத் தாய்மார்கள் நெஞ்சில் அந்த நெருப்பு இப்போதும் கனன்று கொண்டிருக்கிறது. ஆரம்ப நாள்களில் தனது பிரசாரத்தின் போது இராக் யுத்தத்தை வன்மையாகக் கண்டித்துப் பேசி வந்தார். ‘இந்த யுத்தத்தை முதலில் இருந்தே எதிர்த்து வந்திருக்கிறேன்’ என்ற ரீதியில் அவரது பேச்சுகள் இருந்து வந்தன. ஆனால் அண்மைக்காலமாக பேச்சின் தொனி மாறி வருகிறது.

‘தாக்குதல் நடத்தும் படைகள் மெல்ல மெல்ல 16 மாத காலத்தில் மெல்ல மெல்ல விலக்கிக் கொள்ளப்படும்’ என்று சொல்லும் அவர் அதே மூச்சில், ‘எனினும் பயங்கரவதத்திற்கு எதிரான பாசறைகள்’ (bases against counter terror) அங்கே தொடர்ந்து நீடிக்கும் எனறும் சொல்கிறார். அதை விடத் திடுக்கிட வைக்கும் விஷயம், ஆப்கானிஸ்தானிலும், பாகிஸ்தானலும் யுத்தத்தை அதிகரிப்பேன் அவை ‘பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான மையமான புள்ளியாக’ விளங்கும் என்ற அவரது அறிவிப்பு.

இவற்றைக் கொண்டு பார்க்கும் போது அதிபர் ஒபாமா ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றதும் சில அறிவிப்புக்களை – குவான்டநாமோ கொடுஞ்சிறையை மூடுவது, இராக்கிலிருந்து படைகளைத் திரும்பப் பெறுவது போன்ற அறிவிப்புக்களை வெளியிடுவார். ஆனால் வெறும் அடையாள அறிவிப்புக்களாகவே (Tokenism)இருக்கும்.

பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போர்’ வேறு ஏதோ ஒரு தேசத்தில் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கும்.உலகில் உள்ள 195 நாடுகளில் 130 நாடுகளில் தன் ராணுவத்தை நிறுத்தி வைத்திருக்கும் நாடு அமெரிக்கா என்பதை நினைவில் கொண்டால் எந்த அமெரிக்க அதிபரும் சமாதானப் புறாவாக சிறகு விரிக்க முடியாது, பிணந்தின்னிக் கழுகாவே வட்டமுடியும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

ஒபாமா தனது ஆரம்ப நாட்களின் அடையாள அறிவிப்புகளுக்குப் பின் பொருளாதாரத்தின் பக்கம் தன் கவனத்தைத் திருப்புவார். வேலை வாய்ப்புக்களை அதிகரிக்கும் முயற்சிகளில் ஆர்வம் காட்டுவார். வசதிபடைத்தவர்களுக்கு அதிக வரி, மாணவர்களுக்குக் கல்விக் கட்டணத்தில் சலுகை, பணியிலிருந்து ஓய்வு பெறுபவர்களின் சேமிப்பைப் பாதுகாக்கும் நடவடிக்கைகள், பலருக்கு மருத்துவக் காப்பீடு போன்ற சில திட்டங்களை அறிவிக்கலாம்.

ஆனால் அவற்றிற்கு அப்பால் பெரும் அற்புதங்கள் நடந்துவிடும் என நான் எதிர்பார்க்கவில்லை.

அற்புதங்கள் நிகழ்த்த அமெரிக்க அரசியல், அதன் அடிஆழத்தில் சுழித்தோடும் நீரோட்டங்கள் இடமளிக்காது. உலகெங்கும் உள்ள மத்தியதர வர்க்கத்து மனிதர்களைப் போல தனது கனவுகளுக்கும், யதார்த்தங்களுக்கும் இடையே ஒரு சம்ன்பாட்டைக் காணுவதிலேயே தனது ஆற்றல்களை செலவிட வேண்டிய ஒருவராகவே அதிபர் ஒபாமா ஆகக்கூடும்.

மாலன்

ஒபாமா – ஆள வந்தான் வழியில் பாடினால்

இன்றைய செய்திகளில், அலசல்களில் –

எல்லாம் சரியாய்த்தான் இருக்கிறது, ப்ராட்லி விளைவு மட்டும் இல்லாமலிருந்தால் அடுத்த அமேரிக்க அதிபராக ஓபாமா இன்னமும் ஆறு நாட்களுக்குப் பிறகு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு விடுவாரென்பதே ஊடகங்களின் முக்கியப் பேச்சு.

ப்ராட்லி விளைவு (Bradley effect) –

1982 ஆம் ஆண்டில் கலிபோர்னியா மாநில ஆளுநர் தேர்தலில் எல்லோராலும் வென்றுவிடுவாரென்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட கறுப்பரான லாஸ் ஏஞ்சலஸ் நகர மேயரான டாம் ப்ராடலி, கருத்துக் கணிப்புக்களுக்கு மாறாக எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட குடியரசுக் கட்சியின் வெள்ளை வேட்பாளரிடம் தோற்றுப் போனார்.

ஆளவந்தான் படப் பாடல்தான் எனக்கு நினைவுக்கு வருகிறது.

வைரமுத்துவும், கமலும் மற்றும் ஒபாமாவும் மன்னிக்க.

கறுப்பு பாதி வெள்ளை பாதி
கலந்து செய்த கலவை நான்!

வெளியே தெளிவு உள்ளே கவலை
தோற்க இயலா நிலையில் நான்!

நிறவெறி கொன்று நிறவெறி கொன்று
தேர்தலில் வெல்லப் பார்க்கின்றேன்!

ஆனால்
ப்ராட்லி கண்டு தூக்கம் இழந்து
தோல்வி பயம் வருகிறதே!

அமேரிக்காவே! அமேரிக்காவே!
எனக்கே ஒட்டு தருவாயா?
நிறவெறி கொன்று மெக்கெய்ன் தோற்று
என்னை வெல்லச் செய்வாயா?

-இது போதுமென்று நிறுத்திக் கொள்கிறேன்.

கடவுள் பாதி மிருகம் பாதி
கலந்து செய்த கலவை நான்!

வெளியே மிருகம் உள்ளே கடவுள்
விளங்க முடியா கவிதை நான்!

மிருகம் கொன்று மிருகம் கொன்று
கடவுள் வளர்க்க பார்க்கின்றேன்!

ஆனால்……….
கடவுள் கொன்று உணவாய் தின்று
மிருகம் மட்டும் வளர்கிறதே!

நந்த குமாரா! நந்த குமாரா!
நாளை மிருகம் கொள்வாயா?
மிருகம் கொன்ற எச்சம் கொண்டு
மீண்டும் கடவுள் செய்வாயா?

அதிபருக்கு பள்ளி மாணவர்களின் கடிதம்!

தேசிய எழுத்து இயக்கமும், கூகுள் டாக்ஸும் இணைந்து, ‘அடுத்து வரவிருக்கும் அமேரிக்க அதிபருக்கு கடிதம்’ என்ற தலைப்பில் 13 முதல் 18 வயதிலான நடுநிலை மற்றும் உயர்பள்ளி மாணவர்களுக்காக கடிதம் எழுதும் போட்டி நடத்துகின்றனர்.

அந்த போட்டியில் ‘மக்களுக்காக மக்களால்’ என்ற தலைப்பில் ‘டேனியல்’ என்ற ஒரு மாணவன் எழுதியிருந்த கடிதம் பின்வருவதுபோல் துவங்குகிறது.

–இந்த தேசத்தை வழிநடத்த தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கும் உங்களுக்கு எனது வாழ்த்துக்கள்.   மக்கள் ஆள்வதற்காக மக்களுக்காக இந்த தேசம் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.  இருந்தாலும், கடந்த எட்டு ஆண்டுகளாக அந்த கருத்து மறக்கப்பட்டுவிட்டது.–

மேலே படிக்க இங்கே செல்லவும் http://www.letters2president.org/letters/270-by-the-people-for-the-people

சேமி என்ற இன்னொரு மாணவரின் கடிதம் இப்படியாகத் துவங்குகிறது,

–நான் குழந்தையல்ல, இருந்தாலும் உங்களுக்கு அதுபோல் தோன்றலாம். எவ்வாறு நமது தேசத்தை அடுத்த தலைமுறையினருக்கு நல்ல இடமாக்க வேண்டுமென்று பல்வேறு சிந்தனைகளும் ஒருமித்த குரலும் கொண்ட ஒரு அமேரிக்க குடிமகன் நான்–

மேலே படிக்க http://www.letters2president.org/letters/221-we-cant-afford-to-get-smarter

மொத்தமாய் 2000க்கும் மேற்பட்ட மாணவர்களின் கடிதம் அந்த தளத்தில் உள்ளது, படித்துப் பாருங்களேன்!

தோழா… தோழா! தோள்கொடு தோழா!

  • இரண்டரை லட்சத்துக்கும் மேலாக லஞ்சம் வாங்கியதாக அலாஸ்காவின் செனேட்டர் டெட் ஸ்டீவன்ஸ் மீது குற்றஞ்சாட்டப்பட்டிருந்தது.
  • ‘உங்க ஊர்க்காரர் மேல் இந்த மாதிரி புகார் எழுந்துள்ளதே?’ என்று அலாஸ்காவின் கவர்னர் சாரா பேலினிடம் விசாரித்தபோது, அவரை ஆதரித்தோ, புறந்தள்ளியோ கருத்து சொல்ல மறுத்திருந்தார்.
  • ஜூரி முன் நடந்த வழக்கு தற்போது முடிந்து, இந்தக் குற்றங்கள் உறுதியாகியுள்ளன.
  • டெட் ஸ்டீவன்ஸ் தன்னுடைய வீட்டைப் புதுப்பிக்க $250,000 மதிப்புள்ள பொருள்களை பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறார் என்பது தெரிய வந்துள்ளது.
  • இந்த நிலையிலும் துணை ஜனாதிபதி வேட்பாளர் சாரா பேலின் டெட் ஸ்டீவன்ஸை விட்டுக் கொடுக்காமல் பேசி வருகிறார்.

ஏன்?

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

1. Alaska Senator Stevens Is Guilty Over His Failures to Disclose Gifts – NYTimes.com: Senator Ted Stevens, the Senate’s longest-serving Republican, was found guilty of violating ethics laws for failing to report gifts and services that he was given by friends.

2. U.S. Senator Sarah Palin

3. John McCain calls for Ted Stevens to quit; Sarah Palin doesn’t go quite that far | Top of the Ticket | Los Angeles Times

4. UPDATE: Sarah Palin joins the push for Ted Stevens to resign | Top of the Ticket | Los Angeles Times

வாக்குசீட்டு & வாக்காளர்

ஒரு அமேரிக்க வாக்காளரின் விபரம், அவர் கடந்த தேர்தல்களில் அளித்த வாக்கு விபரங்கள், இணையத்தில்:

மாதிரி வாக்குசீட்டு – 1/3 முன்பக்கம்:

மாதிரி வாக்குசீட்டு – 2/3 முன்பக்கம்:

வேலையிலிருக்கும் அனைத்து நீதிபதிகளுக்கு (முக்கால்வாசி ஜனநாயக கட்சியினர்) எதிர்த்து அளிக்கப்படும் வாக்காளரின் 2008 வாக்கு.

வாக்களிக்க முடிவு செய்துள்ளவை கரும் கோளத்தில் தெரிகின்றன!

ஒரு அமேரிக்க மாநிலத்தில் நடக்கவிருக்கும் அதிபர் மற்றைய தேர்தல்களின் முழு வாக்குசீட்டை காண ஆர்வமுள்ளோர், இங்கு காணலாம்:

வாக்குசீட்டு